POWIAT BOLESŁAWIECKI

http://www.powiatboleslawiecki.pl/

https://www.facebook.com/PowiatBoleslawiecki/photos/a.298182620236664/2969058813149018/?type=3

Powiat bolesławiecki – powiat w Polsce (województwo dolnośląskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Bolesławiec. Powiat bolesławiecki leży w południowo-zachodniej części kraju w północno-zachodniej części województwa dolnośląskiego.Przed 1 stycznia 1999 r. wszystkie gminy powiatu należały do województwa jeleniogórskiego, z wyjątkiem gmin Gromadka i Warta Bolesławiecka, które należały do województwa legnickiego.Jest on drugim co do wielkości powiatem tegoż województwa. W skład powiatu wchodzą:

    -gminy miejskie: Bolesławiec
    -gminy miejsko-wiejskie: Nowogrodziec
    -gminy wiejskie: Bolesławiec, Gromadka, Osiecznica, Warta   

     Bolesławiecka
    -miasta: Bolesławiec, Nowogrodziec Tutaj też przebiega granica pomiędzy województwami dolnośląskim i lubuskim. Powiat bolesławiecki położony jest w pobliżu granic Polski z Czechami i z Niemcami, na skrzyżowaniu dróg łączących Wschodnią i Zachodnią Europę oraz Skandynawię z Europą Południową. Duże obszary leśne zajmujące około 50% powierzchni powiatu determinują położenie i rozwój osadnictwa. Należy jednak wskazać, że powiat bolesławiecki nie należy do grupy subregionów wysoce zurbanizowanych. W ostatnich latach rozwija się na tym terenie ekoturystyka, powstają nowe szlaki turystyczne i ścieżki rowerowe.

Warto zobaczyć:

* Sąd Rejonowy (dawne gimnazjum)  w Bolesławcu - Bryła budynku jest bardzo regularna i symetryczna. Jej poszczególne części podporządkowane są centralnej dominancie, jaką stanowi sześciokondygnacyjna wieża, umieszczona dokładnie pośrodku budowli. Oba skrzydła - zarówno południowej, jak i północnej (parkowej) elewacji budynku, zamknięte są schodkowymi szczytami, które wieńczą ażurowe balustradki arkadkowe i sterczyny. Podobne - choć mniejsze i mniej dekoracyjne - szczyty akcentują osie środkowe obu elewacji bocznych (wschodniej i zachodniej).Niewątpliwie najciekawszy wystrój ma elewacja południowa budynku (niejako reprezentacyjna), wzbogacona dekoracyjnym portalem wejścia głównego. Jego zamknięcie stanowi wsparta na filarach wimperga o trójkątnym kształcie, wypełniona ażurową dekoracją maswerkową i zwieńczona kwiatonem. Ponad wysokim ostrołukowym oknem trzeciej kondygnacji umieszczony jest herb miasta i okulus mieszczący niegdyś zegar. Nad całością góruje wieża - czworoboczna w pięciu dolnych kondygnacjach, w części górnej przechodząca w ośmiobok zwieńczony ażurową balustradą z narożnymi pinaklami. Na szczycie wieży umieszczone było niegdyś obserwatorium astronomiczne.

* Historia budowy wiaduktu bolesławieckiego wiąże się nierozerwalnie z budową linii kolejowej Berlin - Wrocław, a raczej jej odnogi łączącej Frankfurt nad Odrą z Wrocławiem. Prace nad budową tej linii rozpoczęto jeszcze przed połową XIX wieku. Długo spierano się, czy linia ta powinna przechodzić przez Żagań i Szprotawę, czy przez Żagań i Bolesławiec.Pierwszy próbny przejazd pociągu nowym wiaduktem odbył się 5 lipca 1846 roku. W 1860 r. dobudowano drugi tor. Świeżo ukończoną budowę podziwiał we wrześniu 1846 roku król pruski Fryderyk Wilhelm IV z żoną.Dokonana w ostatnich latach renowacja obiektu, a także fakt, iż wiadukt posiada od pewnego czasu własną, efektowną iluminację, jeszcze bardziej podnoszą rangę tej budowli, która stanowi w tej chwili bezsprzecznie jedną z największych atrakcji turystycznych Bolesławca.

* Dwór w Warcie, swoją renesansową postać otrzymał w 1 połowie XVI wieku. Nie znamy nazwiska architekta, wiemy natomiast dość dokładnie, jak przebiegały kolejne etapy budowy. Jak więc widać dwór w Warcie jest obiektem ważnym i niezwykłym. Jego dalsze losy to niewielkie kolejne przebudowy z XVII i XVIII wieku, które nie spowodowały zasadniczych zmian w jego wyglądzie. Pod koniec XIX wieku ówcześni właściciele zaczęli tworzyć wokół dworu wielki park krajobrazowy w stylu angielskim, z aleja grabową i kilkusetletnimi już wówczas dębami. Miejscowy dziedzic hodował w nim m.in. jelenie i daniele.

* Ratusz w Bolesławcu - Budynek ratusza bolesławieckiego składa się właściwie z dwóch połączonych ze sobą części i przylegającej do nich wysokiej ośmiobocznej wieży zwieńczonej hełmem z latarnią. Poszczególne bryły budynku pokrywają oddzielne mansardowe dachy. Południowy budynek, nazywany często w literaturze skrzydłem południowym, wzniesiony jest na rzucie mocno wydłużonego prostokąta. Jest to budynek trójkondygnacyjny z trzecią kondygnacją na poddaszu. Dolne połacie dachowe zdobią jednookienne szczyty. Drugi budynek, określany też jako skrzydło północne, przylega równolegle do skrzydła południowego. Jest on znacznie krótszy, nakryty również dachem mansardowym.

UNIWERSYTET MEDYCZNY IM. KAROLA MARCINKOWSKIEGO W POZNANIU

https://www.ump.edu.pl/

https://www.facebook.com/UMPoznan

https://www.youtube.com/user/UMPozn

"Powołanie do życia w 1919 r. Uniwersytetu Poznańskiego (dalej UP) otworzyło możliwości dla rozwoju akademickiej medycyny i farmacji w grodzie Przemysława. Szczególnie zabiegał o powołanie studiów lekarskich i farmaceutycznych pierwszy rektor Uniwersytetu Poznańskiego prof. Heliodor Święcicki, lekarz położnik i ginekolog, prezes Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. To dzięki jego wsparciu utworzono w październiku 1919 r.,  w ramach Wydziału Filozoficznego, Studium Farmaceutyczne, którego prawdziwym liderem w okresie międzywojennym był prof. Konstanty Hrynakowski, twórca i kierownik Katedry Chemii Farmaceutycznej. Podobnie zasłużył się prof. Święcicki w  utworzeniu studiów medycznych, sprowadzając z Warszawy do Poznania  prof. Adama Wrzoska, który zgodził się przyjąć propozycję objęcia funkcji organizatora i pierwszego dziekana Wydziału Lekarskiego.  Mimo kolosalnych przeszkód natury materialnej i kadrowej Senat UP na posiedzeniu w dniu 24 lipca 1920 r. zaakceptował koncepcję rozwoju Wydziału Lekarskiego autorstwa prof. Wrzoska, następnie w dniu 5 września 1920 r. ukonstytuował skład Rady Wydziału, która zebrała się na swym pierwszym posiedzeniu w dniu 19 listopada 1920 r. Jak pokazuje historia Wydziału Lekarskiego i Studium Farmaceutycznego - medycy i farmaceuci już w okresie międzywojennym zbudowali prawie od zera czołowy ośrodek naukowo-dydaktyczny w Polsce, którego dalszy rozwój przerwał wybuch II wojny światowej. Mimo represji okupanta hitlerowskiego studia lekarskie i farmaceutyczne rozwijali poznańscy uczeni w ramach powołanego do życia w 1940 r. w Warszawie tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich (dalej UZZ), zaś na obczyźnie w ramach utworzonego w 1941 r. w Edynburgu Polskiego Wydziału Lekarskiego (dalej PWL), którego dziekanem był prof. Antoni Tomasz Jurasz. Te instytucje pozwoliły nie tylko na kontynuację kształcenia lekarskiego i farmaceutycznego, ale przygotowały odpowiednie kadry dla odbudowy studiów lekarskich, stomatologicznych oraz farmaceutycznych po zakończeniu wojny. To właśnie profesorowie UZZ i PWL, z rektorem prof. Stefanem Dąbrowskim na czele, stanowili trzon odrodzonego po oswobodzeniu Poznania Wydziału Lekarskiego oraz utworzonego w 1947 r. Wydziału Farmaceutycznego.

Nowy etap w dziejach poznańskiej medycyny i farmacji akademickiej rozpoczął się wraz z formalnym przejęciem w 1948 r. władzy w Polsce przez komunistów. Efektem tego była zmiana ustroju, ale także kierunku edukacji na poziomie wyższym. Jednym ze skutków tej polityki było utworzenie w dniu 1 stycznia 1950 r. Akademii Lekarskiej, przemianowanej w marcu 1950 r. na Akademię Medyczną w Poznaniu (dalej AM). Utworzona w mieście nad Wartą AM  powstała na bazie katedr i zakładów wchodzących w skład wydzielonych z Uniwersytetu Poznańskiego – Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Stomatologii oraz  Wydziału Farmaceutycznego, zaś pierwszym rektorem został prof. Tadeusz Kurkiewicz, kierownik Katedry i Zakładu Histologii i Embriologii. Przyczyny powołania do życia uczelni o profilu medycznym były dwojakiego rodzaju. Z jednej strony uzasadnieniem była odbudowa kraju, który po olbrzymich stratach osobowych i materialnych, spowodowanych przez okupanta hitlerowskiego, cierpiał na dotkliwy brak wykwalifikowanej kadry medycznej; z drugiej jednak strony za tworzeniem w powojennej Polsce odrębnych uczelni medycznych stał swego rodzaju projekt ideologiczny władz komunistycznych. Wydzielenie z obszaru szkolnictwa wyższego kierunków medycznych wraz z oddziałami klinicznymi umożliwiło w istocie podporządkowanie władzy całego obszaru ochrony zdrowia wraz z jego akademicką nadbudową. Na rozwój  AM w Poznaniu w latach 1950 – 2018 wpływ miały czynniki zewnętrzne i wewnętrzne. Mimo że Polska w bloku wschodnim była krajem wyjątkowym, gdyż proces sowietyzacji życia politycznego i społeczno-gospodarczego postępował wolniej, nie zahamował on jednak rozwoju szkolnictwa wyższego. Impulsem  do głębszych zmian organizacyjnych była tzw. „odwilż popaździernikowa” w 1956 r., w wyniku której przywrócono na uczelniach procedurę demokratycznego wyboru władz akademickich. Nowym rektorem AM w Poznaniu został wybrany prof. Antoni Horst, zaś członkowie rad wydziałów dokonali wyboru dziekanów i prodziekanów. Istotną decyzją było przejęcie przez poznańską AM kontroli nad państwowymi szpitalami klinicznymi, co pozwoliło na podniesienie jakości edukacji studentów medycyny, a także zintensyfikowanie badań klinicznych.  W okresie lat 1956 – 1980 AM stopniowo rozwijała swój potencjał naukowy, kliniczny oraz dydaktyczny. Jednym z największych osiągnięć tego okresu było stworzenie w Poznaniu czołowego w Europie ośrodka ortopedii i rehabilitacji, który pod kierunkiem jego twórcy prof. Wiktora Degi stał się centrum walki z polio, a także wdrożenie nowatorskiej koncepcji leczenia i rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Z kolei na niwie naukowej w poznańskiej AM utworzono nowe jednostki, które pozwalały na podejmowanie nowatorskich badań. Jako pierwsze w kraju zostały utworzone na poznańskiej Uczelni między innymi: Pracownia Mikroskopii Elektronowej (1956), Ośrodek Izotopowy (1957), Pracownia Sztucznej Nerki (1958), Ośrodek Dietetyki (1959), Klinika Chorób Pasożytniczych (1961), Zakład Rehabilitacji Przemysłowej (1968), Klinika Chirurgii Ręki (1969). Wynikiem podniesienia roli badań naukowych było powołanie w 1969 r. instytutów naukowych. Uznano, że liczne i nowe zadania przypadające uczelni w okresie burzliwego rozwoju nauki mogą być lepiej i łatwiej realizowane przez większe, zintegrowane jednostki organizacyjne, jakimi są instytuty."

Obecnie Uczelnia kształci studentów na Wydziałach: Lekarskim, Medycznym, Farmaceutycznym i Nauk o Zdrowiu.
(źródło: https://www.ump.edu.pl/)

MIASTO i GMINA WYŚMIERZYCE

www.wysmierzyce.pl

Miasto i Gmina Wyśmierzyce  położone są w zachodniej części powiatu białobrzeskiego w subregionie radomskim w dolinie rzeki Pilicy, na jej prawym brzegu.  Znajduje się na skraju Równiny Radomskiej i Doliny Białobrzeskiej, którą stanowi odcinek rzeki Pilicy o długości około 65 km pomiędzy Białobrzegami a Tomaszowem Mazowieckim.  Od strony północnej dolina jest ograniczona kilkumetrową skarpą. Natomiast od strony południowej rzeka Pilica meandruje w szerokiej dolinie , która została ukształtowana w holocenie.  Dolina jest wypełniona kilkunastometrową warstwą piasków, żwirów i mad, które teraz w tarasie zalewowym stanowią użytki zielone. Teren, na którym jest położona gmina, posiada charakter nizinny odznaczający się urozmaiconym krajobrazem.  Przeważają obszary płaskie oraz lekko faliste równiny. Sąsiaduje z następującymi gminami:

-od południowego- wschodu z gminą Radzanów

-od wschodu z miastem i gminą Białobrzegi,

-od północy z gminą Promna,

-od południa z gminą Potworów( powiat  przysuski)

-od południowego-zachodu z gminą Klwów (powiat przysuski)

-od zachodu z miastem i gminą Nowe Miasto nad Pilicą (powiat grójecki)

-od północnego- zachodu z gminą Mogielnica (powiat grójecki).

Ogólna powierzchnia Miasta i Gminy Wyśmierzyce wynosi około 10431 ha, co stanowi 16,3% całej powierzchni powiatu białobrzeskiego i zamieszkuje go 2886 osób.

Obszar gminy jest dobrze skomunikowany z układem zewnętrznym dzięki drodze krajowej nr 48, która przebiega przez Wyśmierzyce, co zapewnia bezpośrednie połączenie z trasą krajową szybkiego ruchu nr 7 (odległość 10 km).  Ponadto miasto jest położone w odległości 70 km od Warszawy, 45 km od Radomia i 10 km od Białobrzegów(miasta powiatowego). Na terenie gminy Wyśmierzyce występują niewielkie ilości surowców mineralnych.  Występują tu głównie pokłady czwartorzędowe w postaci glin piaszczystych, piasków, żwirów, głazów i torfów.  Gliny piaszczyste o dużej zawartości żwirów  występują w postaci pokładów na terenie całej gminy.  Gliny piaszczyste o nieco lepszej jakości występują w rejonie sołectwa Witaszyn. Znajdujące się na tym obszarze piaski są pochodzenia wolnolodowcowego.  Charakteryzują się niską jakością  ze względu na domieszkę części gliniastych.  Lepszej jakości są  piaski występujące w dolinie Pilicy. Ponadto koryto Pilicy jest bogate w żwiry rzeczne oraz torf.Na terenie gminy żwiry występują w miejscowości Jabłonna, a torfy w Grzmiącej i Redlinie. Wyżej wymienione surowce mineralne tworzą gleby brunatno-bielicowe i pseudo-bielicowe, które charakteryzują się dużą zawartością piasków słabo gliniastych i luźnych.

Warto zobaczyć:

* Rezerwast "Sokół" - Sokół położony jest na terenie gmin Wyśmierzyce i Nowe Miasto, w powiatach białobrzeskim i grójeckim, w województwie mazowieckim, w tym 337,21 ha leży na terenie gminy Wyśmierzyce w powiecie białobrzeskim, a 103,27 ha leży na terenie gminy Nowe Miasto w powiecie grójeckim. Sokół położony jest na południowym skraju doliny Pilicy, i został powołany do ochrony naturalnych bardzo zróżnicowanych siedlisk wilgotnych z niezwykle rzadkim w Polsce olsem jesionowym Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 stycznia 1995 r.

* Park Krajobrazowy Dolnej Pilicy - Projektowany park położony będzie w całości na terenie województwa mazowieckiego w powiatach: Białobrzegi, Grójec, Kozienice, Przysucha, obejmując część gmin: Białobrzegi, Grabów nad Pilicą, Klwów, Magnuszew, Mogielnica, Nowe Miasto n. Pilicą, Odrzywół, Promna, Stromiec, Warka iWyśmierzyce.Na obszarze gminy występuje kilka pomników przyrody objętych ochroną prawną:

- 2 sztuki dębu szypułkowego w wieku 200 lat, 3 sztuki w wieku 300 lat oraz sosna pospolita w wieku 160 lat,

-200-letnia  sosna o niezwykłym kształcie.  Legenda głosi, że jeśli ktoś spróbuje ściąć sosnę, zamiast żywicy pojawi się krew.  Podobno też, gdy złamie się gałąź tego drzewa, można usłyszeć płacz dziecka, zwłaszcza gdy stanie się to nocą. 

-granit różowy o obwodzie 9 metrów -w lesie w pobliżu Wyśmierzyc

-granit rapa kiwi o obwodzie 11 metrów i 1 m wysokosci-w obliżu miejscowosci Kiedrzyń 

* Okolice Kostrzyna -   Na szczególną uwagę pod względem przyrodniczym zasługują  okolice wsi Kostrzyń.  Występują tam pagórki wydmowe porośnięte borami sosnowymi i chrobotkowymi, których wysokości względne dochodzą do 13 metrów.  Na zachód od Kostrzynia w kierunku Podgórza występuje unikalny krajobraz wydm parabolicznych  urozmaicony terenami podmokłymi z roślinnością bagienną. 

(źródło: www.wysmierzyce.pl)

 

SOSNOWIECKI PARK NAUKOWO-TECHNOLOGICZNY (SPNT)

http://www.spnt.sosnowiec.pl/

https://www.facebook.com/Sosnowiecki-Park-Naukowo-Technologiczny-521226054555075/

Sosnowiecki Park Naukowo-Technologiczny to nowoczesne centrum naukowo-biznesowe skupiające przedsiębiorstwa, które dążą do bycia innowacyjnymi, prężnie działającymi podmiotami na rynku. SPNT stwarza korzystne warunki przedsiębiorstwom, instytucjom wsparcia przedsiębiorczości, placówkom naukowym i badawczym oraz szkolno-edukacyjnym, zapewniając odpowiednią infrastrukturę wraz z niezbędnym zapleczem technicznym oraz wsparcie merytoryczne. Jego misją jest stymulowanie rozwoju gospodarczego Sosnowca i województwa śląskiego poprzez przyciąganie, wspieranie i rozwój innowacyjnych przedsiębiorstw, działających w sektorze nowoczesnych technologii. Celem SPNT jest aktywne uczestnictwo w życiu gospodarczym regionu i miasta, polegające na tworzeniu dogodnych warunków dla jednostek nauki i biznesu do kreowania innowacyjnych rozwiązań oraz nowoczesnych technologii; wsparciu rozwoju regionu oraz kreowaniu nowych, trwałych miejsc pracy, a także transferze wiedzy i komercjalizacji nowoczesnych technologii. Wynajmujemy atrakcyjną powierzchnię biurową na terenie parku. Powierzchnie produkcyjne uzupełniliśmy o przestrzeń na biura i obiekty handlowe.Sosnowiecki Park Naukowo-Technologiczny współpracuje z władzami Sosnowca, władzami samorządowymi oraz instytucjami i organizacjami lokalnymi, regionalnymi, jak i na terenie całego kraju, które w swoich działaniach mają za zadanie pobudzanie i rozwój przedsiębiorczości, wymianę myśli technicznej oraz szkolenia i prezentowanie osiągnięć regionu.

SOSNOWIECKI PARK NAUKOWO-TECHNOLOGICZNY  (SPNT) TO:

* możliwość stworzenia wirtualnego biura (odpowiednia infrastruktura z niezbędnym zapleczem technicznym oraz wsparcie merytoryczne, idealna lokalizacja: 3 min. od centrum Mysłowic, 10 min. od centrum Sosnowca, 15 min. od centrum Katowic, 30 min. od lotniska w Pyrzowicach, bliskość trasy S1 i autostrady A4, sąsiedztwo Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, współpraca z Śląskim Uniwersytetem Medycznym, Wyższą Szkołą Medyczną, Politechniką Śląską, Uniwersytetem Śląskim; usługa w 4. pakietach zapewniająca profesjonalną obsługę biurową, w tym rejestracja firmy pod adresem SPNT)

* Usługi Informacyjno-Doradcze - Punkt Informacyjny dla przedsiębiorstw z sektora MSP oraz osób rozpoczynających działalność gospodarczą oferuje usługi zakładające udzielanie informacji i doradztwa w zakresie rozpoczynania oraz prowadzenia działalności gospodarczej, dostępności funduszy europejskich i wysokości pomocy,  możliwości pozyskania/wdrożenia technologii oraz  możliwości korzystania z dofinansowanych szkoleń.

*  Przygotowanie wniosków o dofinansowanie - W związku z możliwością pozyskania środków m.in. w ramach nowego okresu programowania Agencja Rozwoju Lokalnego S.A. oferuje usługę kompleksowego sporządzania wniosków o dofinansowanie dla przedsiębiorców oraz osób zamierzających rozpocząć działalność gospodarczą.

* Inwestycje SPNT w innowacje - Fundusz pożyczkowy:

• pożyczki nawet do 120 tys. zł ze spłatą do 5 lat,
• możliwość karencji do 6 miesięcy,
• oprocentowanie już od 7,91%,
• prowizja do maksymalnie 3%,
• szybka decyzja i proste zasady,
• elastyczne formy zabezpieczenia pożyczki,
• pożyczka przeznaczona m.in. na zakup: nieruchomości,
maszyn i urządzeń, wyposażenia i sprzętu, materiałów, surowców, towarów i usług,
• finansowanie do 70% wartości przedsięwzięcia 

(źródło: www.spnt.sosnowiec.pl)

 

GMINA SPYTKOWICE (POWIAT WADOWICKI)

http://www.spytkowice.net.pl/

https://www.facebook.com/spytkowicegmina/

https://twitter.com/gminaspytkowice

https://www.instagram.com/gminaspytkowice/

https://www.youtube.com/channel/UCVxr6bDzxkhkNhT_G7UGuSg

GMINA SPYTKOWICE położona jest w zachodniej części województwa małopolskiego, w powiecie wadowickim i jest najdalej na północ wysuniętą częścią powiatu wadowickiego.W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie bielskim. Siedziba gminy to Spytkowice.Według danych z 31 marca 2011 gminę zamieszkiwały 10121 osoby. Jej północną granicę stanowi obecne koryto Wisły, zaś w części południowej sięga po Pogórze Wielickie. Graniczy z gminami: Zator, Tomice, Brzeźnica, Alwernia i Czernichów. Zajmuje obszar o powierzchni 5156 ha i zamieszkuje ją ponad 10 tysięcy mieszkańców. W jej skład wchodzi sześć sołectw: Spytkowice, Ryczów, Bachowice, Miejsce, Półwieś i Lipowa. Gmina oddalona jest o 40 km od królewskiego miasta Krakowa i o 20 km od papieskich Wadowic.

Przez gminę przebiega droga krajowa nr 44 Gliwice - Kraków oraz sieć dróg powiatowych. W Spytkowicach znajduje się węzłowa stacja kolejowa na skrzyżowaniu szlaków Oświęcim - Kraków i Wadowice - Trzebinia. Zróżnicowana rzeźba terenu, w północnej i środkowej części płaska i nizinna, a w południowej pagórkowata, poprzecinana siecią licznych wąskich i głębokich dolin oraz liczne walory przyrodniczo-krajobrazowe sprawiają, że Spytkowice należą do jednej z najbardziej malowniczych gmin tego obszaru.

Teren gminy jest znakomitą bazą wypadową do zwiedzania okolicznych zabytków i innych atrakcji turystycznych. Miejscowy krajobraz charakteryzuje się dużą ilością wód, począwszy od stawów, a skończywszy na rzece Wiśle. Starorzecza i stawy rybne są ostoją ptactwa wodnego i doskonałym miejscem do jego obserwacji.

Warto zobaczyć:

* Zamek w Spytkowicach - Zamek położony jest na północnym skraju Spytkowic, nad potokiem Bachówka.Przypuszcza się, że już w 1229 r. istniał tu gród lub drewniany zameczek, gdyż miał tutaj miejsce zjazd książąt piastowskich. Na podstawie znalezisk archeologicznych można przyjąć, że obronna budowla istniała tu pod koniec XV w. Był to zamek drewniany, wkrótce rozbudowany na murowany, piętrowy pałacyk, który
stanął w południowo-wschodniej części dzisiejszego zamku. Cały zamek miał wtedy kształt zamkniętego czworoboku. Zamek został zniszczony przez pożar w końcu XIX w. i działania wojenne w 1945r. W latach 80-tych i 90-tych XX wieku w zamku przeprowadzono gruntowne prace remontowe i konserwatorskie, podczas których przywrócono mu wczczesnobarokowy wygląd i układ przestrzenny. Obiekt jest murowany, o trzech skrzydłach ujmujących prostokątny dziedziniec. Od południa prowadzi do zamku kamienny most, zawieszony nad suchą fosą. Na zewnętrznym murze skrzydła południowego i wschodniego oraz południowo-wschodniej wieży pozostawiono nieotynkowane ceglano- kamienne fragmenty XVI-wiecznego zamku.                      

* Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Spytkowicach -
Wczesnobarokowa budowla murowana, orientowana, usytuowana na naturalnym wzniesieniu. Bryła kościoła składa się z prostokątnej
nawy o trzech przęsłach, do której w 1895 r. dobudowano kruchty i wieżę.
Od południa znajdują się kręcone schody, wiodące na chór muzyczny z organami z 1883 r., strych i wieżę. Korpus Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Spytkowicach nawy nakryty jest dwuspadowym dachem, ze smukłą ażurową wieżyczką na sygnaturkę w typie barokowym z około 1700 r. Wieża kościelna z XVI - wiecznym dzwonem na szczycie.
Do świątyni prowadzi kamienny portal, nad nim w niszy umieszczona jest figura Matki Bożej Królowej Świata. Przy północnej ścianie barokowa ambona z 1687 r. W północnym narożniku nawy późnobarokowy ołtarz boczny z głównym obrazem Chrystusa Ukrzyżowanego, a w południowym późnobarokowy ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej Spytkowickiej z 1972 r. Interesującą dekoracją wnętrza kościoła są powstałe w końcu XIX wieku olejne obrazy stacji Drogi Krzyżowej, oprawione w stylowe, neobarokowe ramy.

* Pałac w Ryczowie -  Na zachodnim skraju wsi wznosi się murowany dwór w stylu eklektycznym. który ze względu na swą wielkość określany jest mianem pałacu. Budynek jest dwukondygnacyjny, z nieużytkowym poddaszem oraz piwnicą pod południowo-wschodnią częścią. Po 1980 r. zdewastowany obiekt został opuszczony. W 1991 r. pałac wraz z parkiem odkupiła od gminy Zofia Piasecka Tarabuła, córka gen. Zygmunta Piaseckiego. Odtąd, wraz ze swą córką, prowadzą restaurację zdewastowanego przez poprzednich użytkowników budynku, równocześnie przywracając pierwotny układ wnętrz.

* Muzeum Regionalne w Bachowicach - Muzeum Regionalne w Bachowicach powstało w miejscu dawnej Żeńskiej Szkoły Gospodarczej im. Królowej Jadwigi, założonej w 1910 roku. Była to pierwsza tego typu placówka w regionie. Oficjalne otwarcie Muzeum miało miejsce 11 czerwca 2017 roku. Zostały w nim zgromadzone przedmioty, pamiątki i eksponaty upamiętniające trzy ważne dla naszych okolic i historii osoby tj.: ks. Prałata Franciszka Gołbę - budowniczego kościoła parafialnego, ale także oddanego sercem i życiem społecznika wspierającego w okresie międzywojennym rozwój oświaty, rolnictwa i rzemiosła, dr. Franciszka Stefczyka - pioniera polskiego ruchu spółdzielczego, założyciela Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo Kredytowych, wieloletniego współpracownika ks. Franciszka Gołby oraz Sługę Bożego Ojca Rudolfa Warzechę. W gminie Spytkowice warto zobaczyć jeszcze kaplicę św. Bartłomieja w Bachowicach. Obiekt ten został zbudowany pod koniec XVIII wieku, na miejscu zlicytowanego i rozebranego kościoła filialnego parafii Spytkowice.

* Kamienny Krzyż Pokutny - Tkwi osadzony w ziemi obok drogi prowadzącej do przysiółka Kaniów. To jedyny tego typu obiekt zachowany w Małopolsce. Prawdopodobnie powstał około 500 lat temu, o czym może świadczyć między innymi brak jakichkolwiek ornamentów. Legenda głosi, że na terenie, na którym się znajduje, popełniono  morderstwo. Bandyci napadli proboszcza wracającego od chorej kobiety i zasztyletowali go licząc na łatwy tup. Zabójcy pogrzebali ciało kapłana na miejscu  zbrodni, na którym wyrósł kamienny krzyż.

(źródło: www.spytkowice.net.pl i mapa turystyczna "Gmina Spytkowice", wyd. POLKART)

MIASTO i GMINA MORYŃ

www.moryn.pl

https://pl-pl.facebook.com/UrzadMiejskiwMoryniu/

Moryń (niem. Mohrin) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Moryń. Położone nad jeziorem Morzycko. Moryń znajduje się w południowo-zachodniej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie gryfińskim. Cała gmina Moryń leży w otulinie Cedyńskiego Parku Krajobrazowego, a duża jej część należy do samego parku.Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 5,54 km². W latach 1946–1998 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego. Nazwa Moryń została ustalona urzędowo w 1946 r.Wcześniej przez kilka powojennych miesięcy funkcjonowały tymczasowe nazwy Murzynowice oraz Murzynno
Dokładna data nadania Moryniowi praw miejskich nie jest znana, wiadomo, że musiało to nastąpić przed 1306 r[8]. Po otrzymaniu praw miejskich Moryń zaczął się dynamicznie rozwijać: wybudowano wieniec murów miejskich, powstał szpital, rozbudowano kościół. Miasto przystąpiło do związku miast nowomarchijskich. W 1350 miastem zaczęła rządzić rada miejska, dziesięć lat później miasto uzyskało także władzę sądowniczą. W 1360 na półwyspie jeziora Morzycko rozpoczęto wznoszenie zamku obronnego. Na zamku zamieszkało siedmiu rycerzy, którzy otrzymali tytuł burgrabiego. Jeszcze w XIV w. zamek został zniszczony przez rycerstwo pomorskie i zachował się do naszych czasów w formie ruiny.
Przed II wojną światową Moryń był zamieszkały przez 1227 osób[8]. Była tu poczta, szkoła podstawowa, apteka, gabinet dentystyczny, dwie gospody, dwie piekarnie, gorzelnia, młyn miejski i wiatrak. Opiekę medyczną nad mieszkańcami sprawowało dwóch lekarzy, pielęgniarka i akuszerka.Moryń został zajęty przez wojska radzieckie. 3 lutego 1945. Zniszczenia wojenne nie były duże. Pierwsi polscy osadnicy pochodzili głównie z Kresów Wschodnich oraz Małopolski i Wielkopolski. W 1960 r. Moryń liczył ok. 1000 mieszkańców[8]. Przyszłość Morynia władze miasteczka wiążą z rozwojem funkcji turystycznych z uwzględnieniem bliskiego sąsiedztwa z Niemcami. 

Warto zobaczyć:

 -  Kościół romański z XIII w. pw. Ducha Świętego, w tym zabytkowe: ołtarz, ambona i malowidła z XV w. Wybudowany jest z kamieni granitowych, na planie krzyża. Unikatowa wieża pochodzi z XV wieku, wolno stojąca z przejazdem. Górna część wieży z latarnią z 1756 roku. Szczyty kościoła dekorowane są licznymi blendami ostrołukowymi i półkolistymi, a także rozetami o uskokowych ościeżach


-  Mury miejskie z granitu i kamienia polnego. Wzniesione zostały w początkach XV wieku. Otaczają one miasto kołem o średnicy około 300m


-  Budynki mieszkalne z XVIII i XIX wieku wraz z siatką ulic stanowiące zespół zabytkowy


-  Ruiny XIV-wiecznego zamku, zbudowanego na półwyspie Zamczysko opodal miasta


 - Fontanna Wielkiego Raka, nawiązująca do miejscowej legendy o zwierzęciu zamieszkującym pobliskie jezioro


-  Geopark Moryń - polska część transgranicznego Geoparku „Kraina polodowcowa nad Odrą". W związku z tym w mieście realizowane są stopniowo ekspozycje o tematyce geologicznej, także pod gołym niebem: "Aleja Gwiazd Plejstocenu" z naturalnej wielkości figurami ssaków epoki lodowcowej i modelami ich tropów, lapidarium z głazami narzutowymi

TELEWIZJA SILESIA

https://tvs.pl/

https://www.facebook.com/tvspl

https://twitter.com/TelewizjaTVS

https://www.youtube.com/user/tvs/featured

TVS to najświeższe wiadomości ze Śląska i Zagłębia prezentowane w programach „Silesia Flesz” i „Top 5 newsów tygodnia Silesia Flesz” oraz najlepsza rozrywka. W TVS zobaczysz kultowe polskie i zagraniczne seriale, a więc takie światowe hity, jak „Miami Vice” czy „Kojak”. Dzięki Telewizji TVS posłuchasz również największych gwiazd szlagierowej sceny muzycznej! „Szlagierowa Lista”, „My Wam to Zagramy” czy „Śląska Karuzela” czekają na ciebie na antenie TVS, a to przecież tylko nieliczne z programów! TVS można oglądać poprzez nadajniki satelitarne i poprzez sieci kablowe oraz platformy cyfrowe. Na terenie Śląska istnieje także możliwość odbioru kanału z nadajnika naziemnego.Telewizja TVS obecna jest również w sieci. Odwiedź nas na portalach społecznościowych, aby być na bieżąco ze wszystkimi nowościami.

(źródło: www.tvs.pl)